PARADIJS
VOOR ZELFBOUWERS
VOOR ZELFBOUWERS
Zelf je huis bouwen. Het is een groeiend segment in de Amsterdamse woningmarkt. Als reactie op de collectieve woningbouw die de afgelopen eeuw heeft gekenmerkt, zijn er steeds meer mensen die kiezen voor het particulier opdrachtgeverschap.
Zij willen niet afhankelijk zijn van het bestaande aanbod, maar zelf bepalen hoe hun huis eruitziet. Zelf met een architect en een aannemer in zee gaan, zelf het eindresultaat bepalen.
Bij de ontwikkeling van de Amsterdamse wijk IJburg is aan particulier opdracht-geverschap van begin af aan ruimte gegeven. Zo zien we bijvoorbeeld op Steigereiland - naast de grote complexen van de projectontwikkelaars - een belangrijk aantal huizen dat door de bewoners zelf is ontworpen en gebouwd. Ook op het grote en kleine Rieteiland is dat gedaan. En nu dus ook op het meest recent ontwikkelde eiland van IJburg Rieteiland Oost.
Het bijzondere hier is, dat het gehele eiland enkel voor zelfbouw is bestemd, zelfbouw van – en ook dát is bijzonder - uitsluitend vrijstaande huizen. Het stratenplan, de hofjes, het openbare groen, ze geven contour aan de ruime kavels die voor een deel nog op hun creatieve kopers liggen te wachten.
Wat zijn dat voor mensen, die hier zelf gaan bouwen? Wat is hun drijfveer, en wat maken ze mee? We vroegen het Karin en Huub, die onlangs op Rieteiland Oost hun droomhuis hebben neergezet.
Ervaringsdeskundigen, dát zijn ze. Karin en Huub hebben al eerder zelf een huis gebouwd. Hier, vanuit hun splinternieuwe villa op de westelijke punt van Rieteiland Oost, kunnen ze in de verte hun vorige creatie nog zien liggen.
Waarom dan nóg een keer aan zo'n project beginnen? ™Het bouwen van een huis geeft ontzettend veel inspiratie, je kunt er alle creativiteit in kwijt. Het zoeken naar je eigen ziel in het huis. Het is ons de eerste keer zo goed bevallen, dat wilden we best nog een keer doen.? Op zoek naar nieuwe mogelijkheden ontdekte Huub dat de inschrijving voor bouwkavels op Rieteiland Oost was geopend. Ze keken erop uit, nota bene, op dat nieuwe land. Dát moest het worden: nog eens zelf bouwen aan het water, op een eiland dat straks groener zou zijn dan de rest van IJburg. Ze wisten precies welke kavel het moest worden. Spannend was het of ze die ook daadwerkelijk konden krijgenº
Waarom hebben zij voor IJburg gekozen? Voordat ze hier neerstreken, hebben zij in en om Amsterdam naar bestaande huizen gezocht. Het was niet makkelijk om iets van hun gading te vinden. Als liefhebbers van architectuur moest het huis ook qua ontwerp aan hun eisen voldoen. Vele kilometers hebben ze afgelegd. Tot ze een mooi huis in Hilversum hebben gevonden. Dan volgt de bezinning: ™Hilversum? Waarom naar Hilversum gaan als we allebei in Amsterdam werken?? Het klinkt haast logisch uit hun mond: ™Zo'n huis zouden we natuurlijk ook zelf kunnen bouwen, en dan in Amsterdam! Dat scheelt ons toch gauw twee uur file rijden per dag.?
De kavel van hun voorkeur wordt toegewezen. Feest! Dankzij hun ervaring met bouwen wisten ze dat het zeker twee jaar zou duren voordat het huis klaar zou zijn. ™Maar die tijd heb je ook echt nodig,? vertellen zij. ™En als het ontwerp klaar is, volgt het vergunningencircuit. En de zoektocht naar de aannemer met wie we het bouwproces aandurfden, een bedrijf dat al eerder markante woningen had gebouwd.?
Dus eerst om tafel met de architect. ™Hij heeft onze wensen in een tekening vertaald. Architectuurboeken erbij, een lijstje met wat wel en wat niet. En niet te vergeten een plek voor de vleugel, waar regelmatig op wordt gespeeld. Voordat het ontwerp helemaal naar onze zin was, waren we zo een paar maanden verder.? Juist omdat het de tweede keer was dat zij zelf zouden bouwen, wilden ze over alles goed nadenken. Over het kleurgebruik: vooral wit. Over het gebruik van materialen: akoestisch, verantwoorde houten vloeren op de parterre, puien van heel veel glas aan de zuidzijde, karaktervolle Belgische hardsteen op de gevel. Het moest het perfecte huis worden, het product van goede smaak en praktisch inzicht. In maart 2011 trokken ze erin.
Een groepje ganzen staat te grazen voor het plafondhoge keukenraam. ™Die komen ons iedere avond even gedag zeggen.? Af en toe is er ook een vos te zien. Het Diemerpark is immers vlakbij, aan de andere kant van de voetgangersbrug. ™Je zit hier midden in de natuur. En toch in de stad.? Tevreden met het resultaat? ™Zo houden we het wel een aantal jaren uit?, zeggen ze met gevoel voor understatement. De ondergaande zon kleurt de kamer rood, en ik denk, dat zit wel goed.
Rietje Rossewij
Bij de ontwikkeling van de Amsterdamse wijk IJburg is aan particulier opdracht-geverschap van begin af aan ruimte gegeven. Zo zien we bijvoorbeeld op Steigereiland - naast de grote complexen van de projectontwikkelaars - een belangrijk aantal huizen dat door de bewoners zelf is ontworpen en gebouwd. Ook op het grote en kleine Rieteiland is dat gedaan. En nu dus ook op het meest recent ontwikkelde eiland van IJburg Rieteiland Oost.
Het bijzondere hier is, dat het gehele eiland enkel voor zelfbouw is bestemd, zelfbouw van – en ook dát is bijzonder - uitsluitend vrijstaande huizen. Het stratenplan, de hofjes, het openbare groen, ze geven contour aan de ruime kavels die voor een deel nog op hun creatieve kopers liggen te wachten.
Wat zijn dat voor mensen, die hier zelf gaan bouwen? Wat is hun drijfveer, en wat maken ze mee? We vroegen het Karin en Huub, die onlangs op Rieteiland Oost hun droomhuis hebben neergezet.
Ervaringsdeskundigen, dát zijn ze. Karin en Huub hebben al eerder zelf een huis gebouwd. Hier, vanuit hun splinternieuwe villa op de westelijke punt van Rieteiland Oost, kunnen ze in de verte hun vorige creatie nog zien liggen.
Waarom dan nóg een keer aan zo'n project beginnen? ™Het bouwen van een huis geeft ontzettend veel inspiratie, je kunt er alle creativiteit in kwijt. Het zoeken naar je eigen ziel in het huis. Het is ons de eerste keer zo goed bevallen, dat wilden we best nog een keer doen.? Op zoek naar nieuwe mogelijkheden ontdekte Huub dat de inschrijving voor bouwkavels op Rieteiland Oost was geopend. Ze keken erop uit, nota bene, op dat nieuwe land. Dát moest het worden: nog eens zelf bouwen aan het water, op een eiland dat straks groener zou zijn dan de rest van IJburg. Ze wisten precies welke kavel het moest worden. Spannend was het of ze die ook daadwerkelijk konden krijgenº
Waarom hebben zij voor IJburg gekozen? Voordat ze hier neerstreken, hebben zij in en om Amsterdam naar bestaande huizen gezocht. Het was niet makkelijk om iets van hun gading te vinden. Als liefhebbers van architectuur moest het huis ook qua ontwerp aan hun eisen voldoen. Vele kilometers hebben ze afgelegd. Tot ze een mooi huis in Hilversum hebben gevonden. Dan volgt de bezinning: ™Hilversum? Waarom naar Hilversum gaan als we allebei in Amsterdam werken?? Het klinkt haast logisch uit hun mond: ™Zo'n huis zouden we natuurlijk ook zelf kunnen bouwen, en dan in Amsterdam! Dat scheelt ons toch gauw twee uur file rijden per dag.?
De kavel van hun voorkeur wordt toegewezen. Feest! Dankzij hun ervaring met bouwen wisten ze dat het zeker twee jaar zou duren voordat het huis klaar zou zijn. ™Maar die tijd heb je ook echt nodig,? vertellen zij. ™En als het ontwerp klaar is, volgt het vergunningencircuit. En de zoektocht naar de aannemer met wie we het bouwproces aandurfden, een bedrijf dat al eerder markante woningen had gebouwd.?
Dus eerst om tafel met de architect. ™Hij heeft onze wensen in een tekening vertaald. Architectuurboeken erbij, een lijstje met wat wel en wat niet. En niet te vergeten een plek voor de vleugel, waar regelmatig op wordt gespeeld. Voordat het ontwerp helemaal naar onze zin was, waren we zo een paar maanden verder.? Juist omdat het de tweede keer was dat zij zelf zouden bouwen, wilden ze over alles goed nadenken. Over het kleurgebruik: vooral wit. Over het gebruik van materialen: akoestisch, verantwoorde houten vloeren op de parterre, puien van heel veel glas aan de zuidzijde, karaktervolle Belgische hardsteen op de gevel. Het moest het perfecte huis worden, het product van goede smaak en praktisch inzicht. In maart 2011 trokken ze erin.
Een groepje ganzen staat te grazen voor het plafondhoge keukenraam. ™Die komen ons iedere avond even gedag zeggen.? Af en toe is er ook een vos te zien. Het Diemerpark is immers vlakbij, aan de andere kant van de voetgangersbrug. ™Je zit hier midden in de natuur. En toch in de stad.? Tevreden met het resultaat? ™Zo houden we het wel een aantal jaren uit?, zeggen ze met gevoel voor understatement. De ondergaande zon kleurt de kamer rood, en ik denk, dat zit wel goed.
Rietje Rossewij
